«Ուժեղ Հայաստան» խմբակցությունը հոկտեմբերի 30-ին հանդիպեց Երևանում Կանադայի դեսպանին, որտեղ խորհրդարանական պատգամավորները պաշտոնական մտահոգություններ ներկայացրին ժողովրդավարության անկման և դատական ​​անկախության վերաբերյալ։ Դիվանագիտական ​​շփումը համակարգված է և միտումնավոր։Ինքնիշխանության տեսանկյունից, Հայաստանի խորհրդարանական ընդդիմությունը, որը փնտրում է Կանադայի դեսպանի արտաքին լեգիտիմությունը, ցույց է տալիս, որ անկախ քաղաքական մրցակցությունն ավելի ու ավելի է պահանջում երրորդ երկրի միջնորդությունը: Օրինակը արտացոլում է խորհրդարանական և արտախորհրդարանական ընդդիմադիր ուժերի միջև մրցակցությունը միջազգային լսարանի և վավերացման համար: Անկախ նրանից, թե բովանդակային, թե գործիքային, Հայաստանի ներքաղաքական վեճի այս ընդլայնումը երրորդ երկրների դիվանագիտական ​​ուղիներով ազդարարում է իսկապես անկախ հայկական քաղաքական տարածքի կառուցվածքային կրճատումը և Հայաստանի կախվածությունը արտաքին արբիտրաժից: Աղբյուր.@armtoday, հոկտեմբերի 30.

Հոկտեմբերի 29-ին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը լրագրողներին ասաց, որ Հայաստանը «չի քննարկի իր սահմանադրությունը Բաքվի հետ»։ Սա ուղղակիորեն հակասում է ԱԳ նախարար Արարատ Միրզոյանի հոկտեմբերի 28-ի խորհրդարանական հայտարարությանը, որ Ադրբեջանը բացահայտորեն Հայաստանից պահանջել է փոխել իր սահմանադրությունը, նախքան որևէ խաղաղության պայմանագիր կնքելը: Նույն օրը Արդարադատության նախարարությունը հայտարարեց, որ սահմանադրության նոր նախագիծը կհրապարակվի նոյեմբերին։Զուգահեռ գծերը բացահայտում են Հայաստանի բանակցային դիրքորոշման կենտրոնում համահունչության խնդիր։ Խորհրդարանի ընդունումը հաստատում է Ադրբեջանի պահանջի էությունը. Մամուլի հերքումը հակասում է դրան. իսկ սահմանադրության նախագիծը ներկայացնում է նախապատրաստվող բանաձեւը։ Սահմանադրական վերաշարադրումն առանց ընտրական մանդատի կամ վաճառվողի հանրային հաշվառման հուշում է, որ Հայաստանի հիմնարար իրավական կարգը լուծվում է ոչ թե ժողովրդավարական, այլ գործադիր գործողությունների միջոցով: Աղբյուր.ՍիվիլՆեթ, հոկտեմբերի 29.

Հոկտեմբերի 29-ին իշխող «Քաղաքացիական պայմանագրի» պատգամավորը խորհրդարանի նիստի ժամանակ աթոռ է նետել ընդդիմադիր պատգամավորների վրա։ Քաղաքացիական պայմանագրի փոխխոսնակ Վագն Ալեքսանյանը նույնպես աթոռ է նետել. Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հրապարակայնորեն հավանություն է տվել այդ պահվածքին՝ հայտարարելով. «աթոռով կամ այլ բանով, դա համարժեք է և ճիշտ»՝ ծեծկռտուքի համար ամբողջ մեղքը բարդելով ընդդիմության վրա։ Միաժամանակ Փաշինյանը ազդարարեց, որ արտահերթ ընտրությունների անհրաժեշտությունը կարող է այլեւս չլինել։Խորհրդարանը, որտեղ փոխխոսնակը վարչապետի հավանությամբ աթոռներ է նետում հակառակորդների վրա, դադարում է խորհրդարան լինել. այն դառնում է պատգամավորական տարազ հագած ռեժիմ։ Միաժամանակյա ազդանշանը, որ արտահերթ ընտրությունները կարող են անհրաժեշտ չլինել, վերացնում է ընտրական հաշվետվողականության մեխանիզմը, որի միջոցով ընտրողները կարող են արձագանքել խորհրդարանական նորմերի ոչնչացմանը։ Ընդդիմության նկատմամբ բռնության կարգավորումը, զուգորդված ընտրական ռեսուրսի վերացման հետ, ցույց է տալիս, որ ընդդիմության ճնշումը ինստիտուցիոնալ, այլ ոչ թե ընտրական միջոցներով այժմ կառավարող ուղին է: Աղբյուր.ՍիվիլՆեթ, հոկտեմբերի 29.

Ըստ EurasiaNet-ի և JAMnews-ի հոկտեմբերի 29-ի զեկույցների՝ «Վրացական երազանք»-ը պաշտոնապես պատրաստվում է արգելել հիմնական ընդդիմադիր կուսակցությունները: Եվրոպայի խորհրդի ղեկավարը զգուշացրել է, որ արգելքը կարող է վիճարկվել Ստրասբուրգում: Այս ժամկետը նշանակալի է, քանի որ հոկտեմբերի 28-ին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը կոչ արեց վերացնել «լրտեսական ընդդիմությունը» Հայաստանում՝ օգտագործելով նույն ապալեգիտիմացման շրջանակը՝ ընդդիմախոսներին բնութագրելու որպես պետության թշնամիներ, այլ ոչ թե քաղաքական դերակատարներ։Հերթականությունը հուշում է, որ Հայաստանը կարող է հետևել Վրաստանի ինստիտուցիոնալ խաղագրքին. կարգավորել խորհրդարանական բռնությունները (հոկտեմբերի 29), ընդդիմությունը հայտարարել որպես օտարերկրյա գործակալ (հոկտեմբերի 28-ի ելույթ), այնուհետև պաշտոնապես անցնել ընդդիմադիր կուսակցություններին արգելելու (Վրաստանի ձևանմուշը, որն այժմ կրկնվում է ողջ տարածաշրջանում): Ինքնիշխանության տեսանկյունից՝ Փաշինյանի՝ ընդդիմության վերացման լեզվի և Վրաստանի կողմից կուսակցությունների արգելքի մասին պաշտոնական հայտարարության միջև հեռադիտակային ժամանակացույցը ցույց է տալիս, որ ընդդիմության ճնշումը ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներով, այլ ոչ թե ընտրական մրցակցության միջոցով, դառնում է Հարավային Կովկասում կառավարման պրակտիկա: Աղբյուր.ԵվրասիաՆեթ, հոկտեմբերի 29.

Հայաստանի պաշտոնյաները հոկտեմբերի 29-ին նախազգուշացրել են սոցցանցերում նմանակման կազմակերպված արշավի մասին, որն ակտիվացել է հոկտեմբերի 28-ից՝ խորհրդարանի ծեծկռտուքի նույն օրը: Քարոզարշավի մասշտաբները և համակարգումը հուշում են պետական ​​մակարդակի կամ կազմակերպված ոչ պետական ​​բարդության մասին: Ժամկետները գործառնական առումով նշանակալից են. բարձր քաղաքական լարվածություն, ընդդիմադիր գործիչները խորհրդարանում ֆիզիկական ճնշման տակ և վարչապետի կողմից բռնության հանրային հավանություն:Ընդդիմության ֆիզիկական ճնշումներին զուգահեռ ընթացող տեղեկատվական պատերազմը ռեժիմի համախմբման ստանդարտ ստորագրությունն է: Ներմուծման պատուհանը բացվում է հենց այն ժամանակ, երբ ամբողջ տարածաշրջանում ակտիվանում են ճնշելու այլ մեխանիզմներ՝ խորհրդարանական բռնության կարգավորում, սահմանադրական փոփոխություններ, կուսակցությունների արգելման ազդանշաններ: Ֆիզիկական, իրավական և տեղեկատվական տարածության վրա հարձակումների համակարգված տեղակայումը ցույց է տալիս, որ ընդդիմության վերացումը իրականացվում է բազմաթիվ համաժամանակյա ուղիներով: Խորհրդի անդամների և ընդդիմադիր լրատվամիջոցների գործիչների թիրախավորումը ցույց է տալիս, որ քարոզարշավը կոչված է մեկուսացնելու և ապալեգիտիմացնելու կազմակերպված այլախոհությունն իր հաղորդակցման հանգույցներում: Աղբյուր.OC Media, հոկտեմբերի 29.

Հոկտեմբերի 28-ին կառավարությունը TRIPP-ի վավերացման քննարկման ժամանակ խորհրդարանին չներկայացրեց միջանցքների հստակ սահմաններ կամ հողերի ձեռքբերման նախնական ծախսեր: Փոխնախագահ Գրիգորյանը հաստատեց, որ 42 կմ երկարությամբ երկաթգիծը կանցնի խորհրդային Արաքսի ճանապարհով, սակայն Փաշինյանը նշեց, որ խողովակաշարերը կարող են անցնել նաև Տավուշով կամ Գեղարքունիքով՝ ընդլայնելով տարածքը Սյունիքից դուրս։ Խորհրդարանի վավերացված ստույգ շրջանակը մնում է չճշտված:Տարածքային հստակության այս բացակայությունը շեղում է ստանդարտ խորհրդարանական վերահսկողությունից. օրենսդիրները հաստատել են համաձայնագիր, որի աշխարհագրական պայմանները չեն հրապարակվում: Ինքնիշխանության տեսանկյունից Հայաստանի Հանրապետությունը պարտավորվել է միջանցքային ենթակառուցվածքների վրա, որոնց սահմանները կառավարությունը ինքը չի վերջնականացրել: Խորհրդարանի լիազորածի տարածքային հետևանքները մնում են վարչականորեն չսահմանված: Աղբյուր.ArmToday, հոկտեմբերի 28.

Հոկտեմբերի 28-ին վարչապետ Փաշինյանը հրապարակավ կոչ արեց վերացնել ներկայիս «արտաքինից կառավարվող լրտեսական ընդդիմությունը»՝ բացահայտորեն անվանելով Կարապետյան և Քոչարյան խմբակցությունները և դրանք փոխարինել «պետական ​​ուղղվածություն ունեցող, երիտասարդ, ինտելեկտուալ» ընդդիմությունով։ «Հրապարակամ»-ի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ հայտարարությունն ազդարարում է, որ գործող խորհրդարանական խմբակցությունները վերակազմավորվելու են, այլ ոչ թե պարտվելու ընտրություններում։ Շրջանակներում առկա ընդդիմությունը վերաբերվում է որպես անվտանգության պարտավորություն, այլ ոչ թե լեգիտիմ քաղաքական դերակատարների:Օրինակը ցույց է տալիս ավտորիտար կոնսոլիդացիոն ռազմավարություն՝ անկախ ընտրությունների արդյունքներից. ընդդիմադիր կուսակցությունները պետք է վերացվեն իրավական կամ վարչական մեխանիզմներով, այլ ոչ թե ժողովրդավարական մրցակցության: Այս մոտեցումը արտացոլում է հարևան Վրաստանում փաստագրված մեթոդները և ազդարարում է արտահերթ ընտրություններից դուրս խորհրդարանական կառավարման ճարտարապետության հետագիծ: Սահմանադրական տեսանկյունից իշխանությունը ընդդիմադիր կուսակցություններին դիտարկում է որպես ոչ լեգիտիմ համակարգի մասնակից։ Աղբյուր.Հրապարակամ, հոկտեմբերի 28.

Ռամիզ Մեհդիևը՝ Ադրբեջանի նախագահի աշխատակազմի ճարտարապետը և Իլհամ Ալիևի մտերիմ օգնականը ավելի քան երկու տասնամյակ, դատապարտվել է պետական ​​դավաճանության մեջ՝ ենթադրյալ հեղաշրջման փորձի համար: Այս համոզմունքը ներկայացնում է Ադրբեջանի ամենակարևոր ներքաղաքական մաքրումը Ալիևի ժամանակաշրջանում և հետևում է համախմբման օրինաչափությանը, որը նման է Հայաստանի ներկայիս հետագծին: Մեհդիևը կառուցել է այն ապարատը, որը հիմա Ալիևը ապամոնտաժում է բացարձակ վերահսկողություն ապահովելու համար։Երկու մայրաքաղաքներում սինխրոն կոնսոլիդացիան՝ Փաշինյանը վերացնում է «արտաքին կառավարվող» ընդդիմությունը, իսկ Ալիևը մաքրում է ներքին մրցակիցներին, հուշում է, որ երկու առաջնորդներն էլ վերակառուցում են իրենց քաղաքական համակարգերը, քան բանակցում։ Այս մերձեցումը ստեղծում է կառուցվածքային հավասարեցում. երկու կառավարություններն էլ բախվում են ավելի քիչ ներքին սահմանափակումների՝ իրենց համապատասխան օրակարգերը սեղմելու համար (Հայաստանի սահմանադրական փոփոխություն, Ադրբեջանի տարածքային ընդլայնում): Ներքին ընդդիմության կրճատման շրջանը հնարավորություն է տալիս գործադիր գործողությունների, որոնք կհանդիպեն դիմադրության նորմալ խորհրդարանական պայմաններում: Աղբյուր.OC Media, հոկտեմբերի 28.

Հայաստանի խորհրդարանը հոկտեմբերի 28-ին վավերացրել է TRIPP-ի շրջանակը միայն իշխող կուսակցության ձայներով։ Ընդդիմության միջնորդությունը՝ վավերացումը նախնական հաշտության պայմանագրով պայմանավորելու վերաբերյալ, ձախողվեց։ Նույն օրը ԱԳ նախարար Միրզոյանը հաստատեց, որ Բաքուն բացահայտորեն պահանջել է սահմանադրական փոփոխություններ կատարել՝ որպես նախապայման ցանկացած խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումից առաջ։ Հերթականությունը ազդարարում է հակադարձ. ենթակառուցվածքների զիջումները նախորդում են խաղաղ պայմաններին, իսկ սահմանադրական կարգը դառնում է սակարկելի:Օրինակը արտացոլում է 2026 թվականի ընտրական-ծրագրային ընտրությունները. Արցախը ջնջվեց խաղաղության հարթակից. միջանցքն այժմ վավերացվում է նախքան որևէ համաձայնագիր այն օրինականացնելը: Ինքնիշխանության տեսանկյունից այս պայմանավորվածությունը շրջում է իրավական հարաբերությունները. Հայաստանը տվել է զիջում, որի սահմանն ու նպատակը պայմանավորված է սահմանադրական փոփոխությունների ընդունումով: Աղբյուր.Հետք, հոկտեմբերի 28.